Fietsen in de natuur

Je moet natuurlijk niet alleen goede voornemens hebben, maar ze ook waarmaken. Nu was het voor mij meer dan hoog tijd weer eens aan mijn gezondheid te denken en vooral aan m'n gewicht en conditie. Ik heb nogal een zwak voor het goede leven en dat ligt hier natuurlijk dagelijks voor het (letterlijk) opscheppen. Dus zijn Daatje en ik op 'regime' en is zij met de Wii Fit aan de slag gegaan en ben ik weer op de racefiets gestapt. De kilo's vliegen er dan af, maar daar moet je wel wat voor doen.

Gisteren was dat Aups-Regusse-Moissac-Baudinard-Bauduen-Aups, een rondje van net meer dan 40 kilometer, met heel wat klimmen en dalen. Ik heb er bijna twee uur over gedaan en ben in die tijd, je gelooft het niet, niet meer dan 10 auto's tegengekomen. Dat is zelfs voor Provencaalse begrippen heel erg weinig. Echt ongelofelijk, bijna een beetje eng van tijd tot tijd. Ik heb dan wel een mobieltje bij me, maar er is niet eens overal dekking en je voelt je dan één met de prachtige natuur. Door uitgestrekte bossen, bijna verlaten dorpjes, langs het diep-blauwe Lac St Croix, met besneeuwde bergtoppen aan de horizon, allemaal een waar feest voor het oog.

De temperatuur was alleen iets minder geslaagd en tegen het eind van de middag, zakte het kwik weer snel richting het vriespunt. Op een aantal plekken krijg je het dan ongenadig koud. Hoe hard je ook aan het ploeteren bent, na een uurtje gaan met name je tenen erg koud aanvoelen. Stop je bovendien met trappen tijdens een steile afdaling, waar je met een kilometertje of 60 de berg af suist, dan voelt het binnen een paar seconde als -10 en daar ben je dan niet op gekleed. et duurde dan ook even voordat ik eenmaal thuis weer helemaal ontdooid was en wat toen overbleef, naast de spierpijn, was het goede gevoel van lekker wat te hebben gedaan en weer een stapje dichterbij m'n streefgewicht. Nog maar 4000 kilometer te gaan .....