Vrijdag vliegen Daatje en ik voor een paar dagen naar Aups, want de tuinmannen gaan beginnen. Het was nog een heel gedoe om de goede vluchten op elkaar aan te laten sluiten, maar het is dan gelukt. Heen naar Nice, aldaar een huurautootje van Hertz Daatje zondag terug via Nice en ik donderdag pas vanaf Toulon, waar de auto ook ingeleverd mag worden.
Nu maar hopen dat ze ook echt beginnen, want we hebben het wel over Franse tuinmannen. En die staan nu niet echt bekend om hun legendarische stiptheid. Tot nu toe zijn onze ervaringen eigenlijk heel positief voor wat betreft het nakomen van afspraken door diverse leveranciers, maar dat is dan wel exclusief de notaris, die, nadat hij echt alle officiële documenten van ons had ontvangen (en dat waren er heel wat, het viel nu nog mee dat hij niet om vertaalde schooldiploma's heeft gevraagd) er nog ruim een driekwart jaar over heeft gedaan om een standaardakte op te maken.
Ik las in één van de vele leuke boeken die zijn verschenen over het gaan leven in Frankrijk dat je goed moet opletten op de handgebaren van de Fransman, wanneer hij een afspraak met je maakt. Je kunt dan een soort tabelletje maken van deze franse "maniana"-variant: Bij stille handen betekent morgen misschien volgende week, bij een uitgestrekte platte hand met de palm naar beneden die een wiegende beweging maakt, betekent morgen zeker niet eerder dan volgende maand, worden de schouders daarbij enigszins opgehaald, nou berg je dan maar. Het is maar goed dat wij de startdatum met deze meneer niet telefonisch hebben besproken.
In ieder geval is het nu al zo dat de heren niet donderdag gaan beginnen, zoals heilig beloofd en afgesproken, maar maandag over een week, zodat er weer flink met de vluchten geschoven moest worden. Wat wel enorm fijn is, dat Daatje en ik nu kunnen genieten van een lekker weekendje samen in Aups, terwijl de kids onder de hoede blijven van onze geweldige oppas.
In voorbereiding op de tuinlieden gaan we nog op zoek naar een prieeltje, de juiste stenen voor de terrassen en een hele mooie olijfboom, die al blikvanger aan de voorzijde bij het huis moet komen te staan. Nu zou je denken dat dit laatste in Zuid-Frankrijk geen probleem oplevert; het barst er immers van de olijfboomgaarden, met werkelijk talloze 'oliviers'. Maar ook de franse boer weet inmiddels wat de gemiddelde buitenlander bereid is daarvoor te betalen, zodat ze enorm prijzig zijn geworden. Tijdens de laatste gesprekken met onze tuinman wist hij er nog 1 te staan die we voor een koopje konden "krijgen". We gingen even kijken en dit koopje stond moederziel alleen aan de rand van een doorgaand weggetje en was zeker niet fraai en moest "maar" 1000 Euro opbrengen. Bovendien hoorde ik hem tegen zijn collega zeggen dat ie toch gerooid moest worden ivm een aanstaande wegverbreding. Ik ben natuurijk niet gek, volgens mij had hij van de gemeente al opdracht gekregen dit boompje te verwijderen en dacht hij een dubbele slag te kunnen slaan. Zo slecht is mijn frans nu ook weer niet. Nog even doorzoeken maar.
Morgen is het koninginnedag. Een uitstekende gelegenheid overtollige spulletjes op de vrijmarkt te verkopen. Zeker als de vrijmarkt recht voor de deur begint. Dan hoef je alleen maar de garage te openen, wat stickertjes te plakken en verkopen maar!
