Club Lions à Aups

Nooit gedacht nog eens uitgenodigd te worden door de Lions Club, en zeker niet in Aups, maar afgelopen woensdag was het dan zo ver! Een prachtige uitnodiging van Mw Kergoat-Mitchovitch, de présidente van de 'Lions Club Porte du Verdon' om met ze te dineren in restaurant Les Pins in Sillans La Cascade. Nu maak ik wel eens een praatje met haar man, die 's ochtends met zijn dog (één van bijna pony-formaat) langs ons huis loopt en ik denk dat ie ons wel wat potentieel toedichtte, vandaar...

Het was een bijzonder leuke avond met een zeer bont gezelschap. In totaal waren we met z'n achttienen: negen Fransen, twee Engelsen, vier Belgen en drie Nederlanders, waaronder wijzelf. Allen geschaard rond een grote vierkante tafel en ander het genot van een glaasje champagne hebben we ons aan elkaar voorgesteld en gelukkig kreeg ik er een paar mooie Franse zinnen uit, zodat we daarna snel over konden gaan tot het informele gedeelte van de avond.

Tijdens een lekker diner (het hoofdgerecht was parelhoen, erg smakelijk!) leerden we iedereen kennen en zoals ik al zei, een bont gezelschap: een hoteleigenaar met zijn echtgenote, een oud burgermeester van één van de Parijse voorsteden, een architect, een aantal kunstzinnige lieden, variërend van choirist tot kunstschilderes, een adviseur, een oud-Philips man en nog een beroep dat ik even kwijt ben. Natuurlijk kwam het al snel op de charitatieve doelen van de Lions en of we er wat voor zouden voelen... We hebben vast een goede indruk achtergelaten, want we besloten de avond met een uitnodiging van de présidente voor een vernissage van de expositie die opent in de nieuwe galerie van Aups en iedereen sprak de hoop uit ons weer te treffen bij een volgende gelegenheid.

Voordat we ons in dit avontuur zullen storten, mochten we al echt voorgedragen worden, dan willen we wel veel meer te weten komen over deze Lions en wat er dan van je verwacht wordt. Dit diner was kennelijk bedoeld als een eerste kennismaking en wat ons betreft mag er best nog één volgen.

Strafwerk, rapporten en bezoek

Het is al weer veel te lang geleden dat ik voor het laatst een blogje heb gepubliceerd, maar het was ook zo enorm druk. Enerzijds met het voorbereiden van het werk dat we in het zomerseizoen zullen gaan doen en anderzijds met van alles en nog wat. En dat van alles en nog wat is dan vooral Pastis, want een jonge hond in huis nemen en opvoeden is reuze leuk, maar vergt de nodige aandacht en energie. Je krijgt er heel veel voor terug: aandacht, liefde, knuffels, krassen, beten, veel vuile was, hele vuile schoenen, verdwenen schoenen, andere mysterieuze verdwijningen, heel veel loopjes, op z'n minst drie poep-opruim klusjes per dag (we willen de relatie met al onze buren graag goedhouden), af en toe de geur van natte hond, maar vooral een fantastisch maatje.

Ook mijn oudste broer John en zijn ega Annette waren helemaal gek op Pastis. Ze waren een paar daagjes op bezoek en het was reuze gezellig. Voor John en Annette een welkome rustpauze in een veel te druk leven en voor ons en de kinderen een fijn weerzien met veel kletsen, hier in de rondte kijken natuurlijk en ja .... ook lekker eten en drinken, want dat is hier niet weg te denken. Dit alles in een heerlijk zonnetje, wat een welkome afwisseling is in een zeer nat zuid-frans voorjaar. De oudjes spreken van het natste voorjaar dat ze ooit hebben meegmaakt.

Eigenlijk wilde ik het helemaal niet over Pastis hebben, maar over Luuk en Maartje, want het is vakantie en ze hebben hun tweede trimester afgerond en zijn hard op weg erg Frans te worden. Zo presteerde Luuk het om op de laatste dag nog even 20 regels strafwerk te 'scoren': "Je ne dois plus bavarder en classe." Het moet gezegd; het was collectief strafwerk voor de hele klas., dus we weten niet precies hoe groot Luuk zijn bijdrage hierin was, maar de juf zag het even niet meer zitten en zag er ook erg slecht uit de laatste dagen voor de vakantie.

En als trostse vader kan ik natuurlijk niet nalaten hier ook de woorden van de juffen over onze kinderen in hun Paas-rapport weer te geven. Diezelfde juf over Luuk: "Très bon trimestre. Luuk est lecteur. Bonnes capacités en maths. Il s'est bien intégré dans la classe et a maintenant des relations de camaraderie avec les autres. Il est très agréable de travailler avec lui.Continue ainsi!"

Ook het rapport van onze muis mocht er wezen: "Maartje a sa place maintenant au CE2. Les progrès sont importants en vocabulaire. La compréhension n'est bientôt plus un obstacle tellement elle enrichit son vocabulaire. Continue toujours aussi bien!"

Naast dit commentaar kregen ze beide natuurlijk een lange lijst met mooie cijfers en we kunnen dus gelukkig met een gerust hart naar het laatste trimester kijken. Deze week is de eerste van twee weken voorjaarsvakantie en hebben we ze ingeschreven voor het Centre de Loisirs. Een soort buitenschoolse opvang, waar allerlei leuke activiteiten worden georganiseerd. Van Voetbal en klimmuur tot kajakken op het meer, picknikken, theater enzovoorts. Er waren vanochtend al diverse vriendjes en vriendinnetjes aanwezig, dus dat komt vast wel goed. Volgende week komt Jacobine! We verheugen ons er allemaal reuze op. Rogier zit thuis te blokken voor zijn eindexamen, maar begint daaraan met een mooie lijst, dus toi toi toi! Gelukkig zien we hem daarna weer snel. Ook Oma Sonja komt in mei en Daatjes hartsvriendin Conny. Later van de zomer hebben ook al veel vrienden aangekondigd te zullen gaan komen, dus het wordt ongetwijfeld weer een mooi seizoen!

Parallélépipède

Maartje kreeg eergisteren boeiend huiswerk mee. Ze moest verschillende meetkundige vormen herkennen en benoemen, dus algauw was ik voorbeelden aan het verzinnen ter oefening: - wat is een krijtje - een voetbal - een kaboutermuts - een pyramide - en .... eh ... een schoenendoos. Deze laatste spande zonder twijfel de kroon: "un parallélépipède" en Maartje gooide het er zo uit, echt ongelofelijk knap. Zo leert haar vader ook nog eens wat, want na lang piekeren kwamen sphère, cône, cylindre en pyramide, maar toen was ik er echt helemaal klaar mee.

Vorige week woensdag had Luuk zijn grote vriend Julien te spelen en Maartje haar vriendin Mina en het is echt bizar je eigen kindere aan tafel lekker vlot Frans te horen keuvelen. Zelfs met het onderling ruziemaken vallen Maartje en Luuk af en toe "terug' in het Frans. Wat is het toch snel gegaan en wat hebben kinderen in deze leeftijd toch een fantastisch oor voor taal en enorm leervermogen.

We hebben natuurlijk nog een heel leergierig mannetje in huis: Pastis! Alhoewel erg vermoeiend en constant om aandacht vragend is het toch een heerlijk beest, die veel plezier in ons gezin brengt. Onze training begint ook echt vruchten af te werpen. Hij is het bijten en tegen je opspringen bijna afgeleerd, haalt 'het' door de nacht en loopt al aardig mee aan de lijn. Kleine stukjes, want puppen mogen nog niet zo lang. Pastis groeit als een dolle en komt nu meer dan een kilo per week aan. Waar houdt het op?

Labradors staan bekend als echte verhuizers. Nu, Déménagaments Pastis kan er wat van. Regelmatig pakken we schoenen, laarzen en weet ik wat allemaal nog meer van 'm af. Vooral pantoffels zijn favoriet. Laatst zag ik de mijne liggen... in de tuin van de buurman. Zo kom je nog eens ergens.

Over sociale contacten gesproken; sinds we met Pastis in het dorp komen, zijn we enorm in populariteit gestegen. Het hele dorp wil nu even een praatje met ons maken, een aaitje geven en ons voorzien van allerhande adviezen, want een ieder hier vindt zich 'sans doute' de allerbeste specialist.....