Te veel om over te bloggen ...

Soms zoek ik wel eens naar een onderwerpje om over te bloggen, maar deze weken dienen ze zich in grote hoeveelheden aan. Hoogtepunt op zaterdag vond ik toch wel het optreden van ons kevertje bij de trouwerij van Maartje's dansjuf. In de vroege ochtend hebben Daatje en ik staan poetsen tot we er bij neervielen en het resultaat mocht er zijn, want ik kon hem strak-glimmend afleveren bij een zenuwachtige, maar ook zeer dankbare Annia. Deze lokale française, al zeker de 40 gepasseerd, wilde haar bruiloft nog eens overdoen. Wel keurig met dezelfde man overigens. "To renew your wedding vows", ik kom zo snel niet op de Nederlandse term en dacht eigenlijk dat dit meer een Amerikaans gebruik was, maar kennelijk heeft het ook Aups bereikt.

Waar gisteren het jaarlijkse Fête des enfants werd gehouden, met op het plein veel kinderattracties en natuurlijk op het grote podium voor het stadhuis de optredens van de twee concurrerende dansverenigingen: 'Isadora' en 'MC Dance'. Maartje trad op als lid van de eerste en deed het wederom hartstikke goed. Leuk detail is dat Daatje volgend jaar ook op dat podium staat, want die heeft zich in een dolle bui ook opgegeven. Dat is vast en zeker voer voor een leuk berichtje (met foto's!) in de toekomst.

Gelukkig was ik zelf net op tijd terug van Nice Aéroport, waar ik broer Maarten heb opgehaald, die heel gezellig een paar daagjes over is ter ere van mijn verjaardag morgen. Woensdag vlieg ik met hem mee terug naar Nederland om de diplomauitreiking van Rogier bij te wonen, die dan vervolgens bij ons vakantie komt vieren. Hartstikke leuk!

Grand gala ....

Gisteravond was het dan eindelijk zo ver! Maartje was er al weken lang zenuwachtig voor of over zo u wilt, want het grote gala van de dans werd gehouden in ons eigen Centre Culturel. Ze heeft het hele jaar op dinsdagavond geoefend en moest al vroeg aanwezig zijn met haar 4 mooie kostuums. Niet veel later waren ook wij aanwezig, want het programma zou om 20.00 uur starten. Buiten stond men al worstjes te knoeien en binnen deed de buvette goede zaken. Zelf hadden we nog wat koeltassen meegenomen met lekkernijen, dus het feest kon beginnen.

En dat deed het, overigens pas na negenen toen de voorzitter van de dansvereniging en de 'hoofd' dansjuf eerst uitgebreid de hele wereld gingen bedanken, maar een stief kwartiertje dankjewellen later ging het dan toch echt van start. Er passeerden wel 26 acts, die werden afgewisseld met de Miss Aups verkiezingen, een waar feest voor het oog. Onze mooie dochter deed het fantastisch natuurlijk en zag er oogverblindend uit.

Zoals voorspeld zat de zaal bommetjevol en was elke stoel bezet en een geweldige ambiance zorgde voor een onvergetelijke avond. Er werd gedanst door groepjes van verschillende leeftijdsniveaus, vanaf 4 en 5 jaar oud tot in de 40. Disney was als kapstok gebruikt, dus een rijke schakering aan de beroemde kaskrakers kwam voorbij. Van Alladin en Junglebook tot en met de Dalmatiers. Raar hoor om dat allemaal in het Frans te horen; Cruella Diablesse, of wat dacht u van Supercalifragilisticexpialidocious ....?

We hadden wat rozen meegenomen om aan het einde van de avond aan onze 'star' te geven. Tot onze verbazing vroeg Luuk of hij er eentje aan mocht bieden aan aan heel lief klasgenootje!!! Natuurlijk vonden we dat goed. Kijk maar eens goed naar de foto's die ik voor de gelegenheid online heb gezet. Klik hier.

Twee van Maartje's acts worden op 28 juni, fête des enfants in Aups, op het grote plein nogmaals opgevoerd. We staan daar dan niet meer te kijken als toerist, maar als trotse ouders en inmiddels toch wel echte Aupsois, want bbq's met de voetbalclub, een dansgala waar bijna letterlijk het hele dorp zit te kijken, het helpt allemaal mee in het proces van integreren, dat langzaam, maar zeker en gestaag verder gaat...

35 graden en hartstikke druk en enorm trots ...

Rogier is geslaagd! Ik ben reuze trots, temeer daar hij een hele mooie lijst met cijfers kon doorgeven. Maar liefst 4 achten, 2 zevens en maar 1 zes. Top prestatie! Op 1 juli zal ik als trotse vader bij de uitreiking van zijn diploma aanwezig zijn en daags daarna vliegen we samen hier naartoe en kan zijn welverdiende vakantie beginnen!

De website begint ondertussen hier z'n vruchten af te werpen. Gisteren weer twee verzoeken voor verhuur via de site en sleutel- en zwembad service. Ondertussen maken Luuk en Maartje hun schooljaar af en dat gepaard met enorm veel 'events'. Zo ga ik met Luuk mee als begeleider van zijn schoolreisje naar Monaco, doe maar duur, en is vanavond de eindejaars BBQ van zijn voetbal. Maartje heeft vandaag een vriendinnetje te logeren, dus die gaat vanavond gewoon mee en morgen ook naar het grote jaarlijkse gala, waar Maartje maar liefst in 4 dansen optreedt.

We zijn wederom gewaarschuwd voor een hele lange avond, maar dit keer schijnt er een goed buffet te zijn. Meer dan 600 plaatsen zijn verkocht, dus hoe dat ooit in ons Centre Culturel gaat passen, ik weet het niet. Mocht het morgenavond nog zo warm zijn als gisteren en vandaag dan gaan we de 35 graden met gemak weer halen en dan met z'n allen samengepakt in een gebouwtje zonder airco.... we zien het wel. Maartje heeft prachtige kostuums en maakt zich al reuze druk over het hele gebeuren, maar ze heeft het hele jaar goed geoefend, dus we zullen vast als trotse (alweer!) ouders daar zitten te glimmen. Natuurlijk maak ik foto's en zal ik die hier in een blogje plaatsen.

Ondertussen ga ik zometeen snel op weg naar Regusse, waar de Ierse eigenaren van dat hele smerige zwembad zijn aangekomen. Ik ben erg benieuwd naar hun reactie, want inmiddels heb ik het bad in uitstekende staat, zijn de klusjes in hun huis keurig gedaan en heb ik gisteren het gras gemaaid. Daar kwamen maar liefst zes van die mega-zakken met gras vanaf dus dat was de moeite. Zometeen de factuur presenteren dus, maar dat zal vast goed gaan. Daarna het elektronische hek voor Pastis af installeren en een slot bij een buurman vervangen. Vervolgens wacht er nog de aanleg van een arrosage systeem.(beregeningsinsallatie) Druk, druk, druk.

On joue au foot ...

Gisteren was het zover: het jaarlijkse grote voetbaltoernooi, georganiseerd door onze eigen Aups-Regusse-Tourtour voetbalclub. Nu speelt onze Luuk daar in het eerste van de débutants (ja, er zijn meer débutants, wel 3 teams) dus werden wij natuurlijk geacht aanwezig te zijn. Nu waren we al gewaarschuwd door diverse vrienden dat het een lange dag zou worden, dat er geen schaduw te vinden is en dat er geen horeca-faciliteiten georganiseerd zouden worden. Dit laatste leek me al vreemd in dit land en bleek ook helemaal niet te kloppen, maar dit terzijde.

Aanvang 09.30 uur en afloop niet vòòr 19.00 uur. Dus kwamen wij keurig op tijd, samen met Ray en Maria, Engelse vrienden die hier al 6 jaar wonen en wiens zoon William ook voetbalt, gewapend met partytent, tafel, stoelen en nog belangrijker 4 koelboxen met heerlijke hapjes, koude drankjes stipt op tijd ons installeren langs de lijn. Daatje en Maria hadden enorm hun best gedaan en we hadden dan ook alle aanwezigen kunnen laten meegenieten. Het was overigens al een drukte van jewelste en je kon zien dat de Fransen met enig respect naar onze uitstalling keken, vooral naar de meegebrachte drank en etenswaren. Ik denk dat we ons Hollandse imago wel enigszins hebben afgeschud.

Luuk heeft wel 10 potjes gevoetbald en zich van zijn beste kant laten zien, met een mooie medaille als eindresultaat. Wel was het van groot belang tussen het voetballen door snel de schaduw van onze tent op te zoeken en veel te drinken. Het was met gemak 32 graden en vorig jaar is nog een jongetje met uitdrogingsverschijnselen naar het ziekenhuis afgevoerd. Dat vele drinken heb ik ook maar gedaan, maar misschien was het verstandig geweest wat minder alcoholische drankjes te nuttigen, want ik voel me vandaag op z'n zachts gezegd wat wankel....... Santé !

kastjes schroeven ...

Ik ben een paar dagen in Nederland. Nee, nu eens niet om lekker te vliegen, maar om onze pied a terre in Leidschendam in te richten. Vriend en huisbaas William heeft gelukkig enorm geholpen en aangezien we beide een enrome hekel hebben aan het beroemde Zweedse woonwarenhuis, zijn we er in recordtempo doorheen gesjeesd en hebben we zijn bus en aanhanger binnen no time volledig gevuld met de bekende bouwpakketten. Ze hadden alles op voorraad en het was gelukkig nog niet stampvol.

Inmiddels ben ik dus al twee dagen aan het schroeven, inbussen, in elkaar passen van allerhande meubeltjes en staan de blaren bijna letterlijk in m'n handen. Het levert overigens een hoeveelheid afval-karton op waar je u tegen zegt, maar goed; we kunnen hier nu neerstrijken i.p.v. weer zo'n hotelkamertje waar ik me nooit thuis kan voelen.

Gisteravond bij broer Maarten een zeer gezellige verjaardags-BBQ gehad en net even gezellig een uitsmijtertje gegeten met m'n grote kids en ook daar gaat het prima mee! Heerlijk om ze even te zien en 1 juli zien we elkaar gelukkig alweer op de diploma uitreiking van Rogier, want die is er vast en zeker van overtuigd dat ie het heeft gehaald. Chapeau! Daags daarna vliegt Rogier met me mee terug voor een welverdiende vakantie en later komen Bine en een vriendin ook nog van het Zuid-Franse leven genieten. Allemaal om naar uit te kijken dus.

De pauze om dit blogje in te typen is helaas voorbij en er wachten nog zeker 120 schroefjes tot aan de eindstreep, dus kop op, even diep ademhalen en gaan met die ....