Toet toet ...

Na lang treuzelen hebben we dan toch maar besloten onze huidige auto's in Nederland te laten en niet te 'importeren'. Dat betekende natuurlijk wel dat we iets anders (nieuws) moesten verzinnen en aangezien we al op 1 juli zullen arriveren, hadden we niet veel tijd om dat te regelen. Ik ben dan ook maar naar Frankrijk getogen en heb gisteren doorgebracht bij diverse auto-dealers. Nu zit ik inmiddels op mijn vlucht terug te wachten, een mooi moment voor een klein blogje

Auto's zijn in Frankrijk overigens aanzienlijk goedkoper, dus je waant je al snel in luilekkerland. Ook de jaarlijkse kosten, zoals wij die kennen in de vorm van wegenbelasting is in Frankrijk verdisconteerd in de benzine-prijs. Misschien moet Bos eens hier komen kijken, het lijkt mij redelijk simpel, doeltreffend en eerlijk.

We hebben uiteindelijk gekozen voor een combinatie van vooral leuk en praktisch. M.a.w. een auto voor het hele gezin van franse (!) makelij en een een leuk open karretje voor Da, waar ik hopeijk ook eens in mag rijden. Geen van beide zal op tijd kunnen worden geleverd, dus ik heb wat afspraken gemaakt over een voorloop-leen-autootje. Nu maar hopen dat die er dan ook staat....

 

Afscheid nemen ...

Gisteravond heb ik afscheid genomen van het bestuur van de Vliegclub Rotterdam. Een afscheid met veel gemengde gevoelens. Enerzijds is het prima dat er weer nieuwe mensen met frisse moed en verse ideeën in het bestuur komen, anderzijds heb ik met enorm veel plezier de afgelopen jaren geholpen bij het besturen van deze club en zal ik het gewoon erg missen.

Een club met inmiddels een vloot van 20 vliegtuigen, meer dan 800 leden en een zeer actief verenigingsleven. Een club met individualisten, van sterke mensen met sterke meningen, geen makkelijke club om te besturen, maar wel machtig interessant en voor mij persoonlijk een enorm rijke ervaring. Te meer daar er meerdere hechte vriendschappen zijn ontstaan en ik zeker weet dat deze bestand zullen zijn tegen de afstand die binnenkort ontstaat. Vliegers zijn immers gewend aan het overbruggen van afstand.

De algemene ledenvergadering van gisteravond sluit voor mij dus een boeiend tijdperk af. Gelukkig blijf ik gewoon lid en zal ik proberen nog regelmatig op de club zijn. Ook mijn eigen vliegtuig gaat over naar de clubvloot en zal dus haar plek bij de club behouden, zodat ik van de PH-VKA kan blijven genieten. 

Met een weemoedig gevoel, maar natuurlijk ook tevreden reed ik vannacht na het uitgebreide napraten naar huis. Toch iets van een afscheid en dat is niet altijd even makkelijk. 

Snik...

Afscheidsborrel en BBQ

Vandaag bespraken we met een cateraar het hoe en wat van onze afscheidsborrel en BBQ. De details laat ik hier even achterwege, want dan is de verrassing er af, maar het wordt vast en zeker smakelijk en ik hoop dat een ieder één dezer dagen de uitnodiging in de bus zal vinden en natuurlijk ook kan en wil komen. 

Nog even hebben we overwogen stilletjes te vertrekken, maar uiteindelijk leek het ons veel leuker met een leuke fuif het vertrek naar Frankrijk wat luister bij te zetten.  Vrijdag 27 juni is de laatste schooldag en meteen ook de datum van ons feestje. De maandag daarop staan om 09.00 uur de verhuizers klaar om in te laden ...

De poezen zijn er klaar voor!

Vanochtend zijn we met Bep en Toos bij de dierenarts geweest. De laatste inentingen tegen niesziekte en hondsdolheid en een algemeen fysiek onderzoek ten einde voor beide een mooi paspoort mee te krijgen, met daarin chipnummers en entingen, verplicht bij het overschrijden van de grens.

De poezen zijn er dus klaar voor. Ons originele plan is ze op te komen halen uit het dierenpension in Alphen een week nadat we zelf zijn verhuisd. Een beetje mijl op zeven, maar 2 dagen in de auto doen we ze niet aan. De dierenarts adviseerde ons nog eens met het dierenhotel op Schiphol contact op te nemen, want die kunnen ze ook gewoon op een vlucht meegeven, zodat wij ze in Frankrijk op Toulon of Marseille gewoon op kunnen halen. 

Een nog beter idee, dan hoeven we niet terug te vliegen, dus meteen maar een mail gestuurd aan KLM Cargo, want bellen kan tegenwoordig niet meer. Nu maar hopen op een positief antwoord ...

Het was heerlijk ...

Alhoewel hier de mussen van het dak vielen, waren wij met het hele gezin een heerlijke week in Aups. De tuin was al aardig opgeschoten, alhoewel de franse tuinlieden onder toezicht meer oog voor detail hebben dan zonder.  Eigenlijk is het flauw dit op de franse mentaliteit te schuiven, het lijkt me meer een universeel vraagstuk.

We hebben er eigenlijk een soort werkvakantie van gemaakt: helpen bij het leggen van de terrassen, het planten en verplanten van planten en struiken, het vullen van die grote terra potten en het leukste vond ik wel het helpen bouwen van onze nieuwe tonnelle (prieeltje).

De zeer aardige Monsieur Michel, die voor ons al een traliehekwerk voor de voordeur en de poort heeft gemaakt, is ook hiermee aan de slag gegaan. Hij is een echte 'ijzer'-man en nadat ik hem op een voorbeeld had gewezen, kon ie aan de slag.

Tijdens al die werkzaamheden hadden we gelukkig ook daar lekker weer en hebben de kinderen vaak gezwommen en lekker in de zon gelegen, maar eerlijk is eerlijk de grote kinderen hebben ook enorm goed geholpen. Kortom: een prima week!

Franse laser ...

Gister hebben we 1450 km gereden. Dit is meer dan de normale route, omdat we in Belgie pas bij Namen voor Charleroi en Reims hebben gekozen. Een langere route, maar zo mooi rustig dat je lekker door kunt karren. Ware het niet dat ook in Frankrijk van die autootjes in de kant, met een soort lasergun je snelheid meten.

Ik zag ze net te laat en voor dat ik het wist had ik blauwe zwaailichten in de achteruitkijk spiegel. Dan maar even inhouden en keurig er achteraan naar de volgende "aire". Die lag zo'n 5 km verder, dus ik had even de tijd om rustig te worden en te luisteren naar mijn wat angstige kinderen die maar bleven roepen: 'hou je wel in, pap' Ik heb kennelijk niet zo'n beste reputatie op dit gebied.

Dus even later opende ik mijn charme offensief in mijn beste Frans en het leek erop dat ik ook enig effect sorteerde. Want alhoewel ik de toegestande snelheid toch in behoorlijk ruime mate had overschreden, kon een simpele afkoopsom van nog geen 100 Euris verder oponthoud voorkomen. Na een kort en gezellig praatje over onze toekomstige woonplaats, lieten ze ons met een welgemeend 'bonne route' weer onze weg vervolgen....