Een brilletje?

Afgelopen Donderdag hadden we een afspraak bij Madame Lasalle. Een heusche Franse oogarts, waar ik met Luuk naar toe moest. Het was gelukkig een vlotte en vooral lieve jonge dame die Luuk snel op z'n gemak stelde. We waren daar omdat Luuk nogal eens klaagde over slecht zien. Wazig of vaak dubbel en vooral waneer hij moe wordt, zoals aan het eind van een lange schooldag.

Na een hele reeks tests bleek dat Luuk wel scherp zag, maar dat de spieren van zijn linkeroog niet altijd "meekomen" en kunnen coördineren en dit omdat die spieren niet sterk genoeg zijn. Dit betekent waarschijnlijk geen brilletje, maar wel iedere dag oefeningen en 12 woensdagen naar Draguignan voor een voortgangscontrole. De oefening zelf..... scheelkijken. Je gelooft 't niet, maar Luuk moet minimaal 10 keer per dag zo scheel mogelijk kijken. Iets dat we normaal gesproken verbieden is nu gepromoveerd tot belangrijke oefening. Voor alle duidelijkheid het gaat dus niet om het bekende 'luie' oog, waarbij het afplakken van het goede oog de remedie is. Dat zou het in dit geval nog erger maken.

We moeten ook nog terug voor een vervolgmeting, maar madame Lasalle dacht niet dat die iets op zou leveren en was gelukkig erg optimistisch over de afloop. Het zal allemaal wel goedkomen.