Zoals wel vaker bij de familie Kastelein, komt één en ander in een behoorlijke stroomversnelling. De internationale verhuizers kunnen voor onze verhuizing een terugrit gebruiken, maar dat betekent wel dat ze al op 11 januari voor onze deur staan. Oh ja, voor diegenen die nog niet op de hoogte waren: we hebben vorige week dus in Rotterdam-Hillegersberg een leuke huurwoning gevonden aan de Nachtegaallaan. Er moet dus tempo worden gemaakt en nog duizend en één zaken worden geregeld, maar ach alles rond onze emigratie zit nog goed in het hoofd en het enige is dus alles in omgekeerde volgorde...Makkelijker gezegd dan gadaan, maar het kan Daatje niet snel genoeg en eerlijk gezegd nu de kogel door de kerk is, geldt dat ook voor mij, dus schouders eronder en gaan.
Over schouders gesproken en armen, we hebben eergister alle 4 onze griepprik gehaald en we zijn er allemaal, met uitzondering van Luuk, wel een beetje blerk van geworden. Bij mij vooral een pijnlijke arm, dus dat moet maar snel genezen, dan kan het inpakken en tillen beginnen.
Ik zal het hier enorm missen, de prachtige natuur, het mooie weer, de vrienden die we hebben gemaakt, de franse levensstijl, maar tegelijkertijd verheug ik me natuurlijk ook op een veel regelmatiger weerzien met alle vrienden en familie in Nederland. Vorige week nog heerlijk in Nederland gedineerd met Bine en Rogier en vooral dat zal vanaf januari gelukkig weer veel vaker gebeuren...
