Opschepper ...

Was ik in mijn laatste blog nog aan het opscheppen over het prachtige weer en de mooie slierten nevel in 'onze' heuvels, de afgelopen dagen hingen er ook slierten nevel, maar van een heel andere orde. Het betrof erg lage bewolking, die bovendien voor veel regen heeft gezorgd. Gelukkig waren we met onze tuinwerkzaamheden al ver gevorderd en kunnen we die in het weekend, wanneer het weer wat droger is, wel afmaken.

De kids hebben er weer een volle week school opzitten en dat is wel te merken, want wat zijn ze dan moe. Gelukkig niet meer zo ongelukkig en steeds vaker met leuke verhalen over school. Het is echt ongelofelijk wat ze allemaal in die kleine koppies stampen en hoe mooi het Frans er al uitkomt. Maartje heeft zondagmiddag alweer een partijtje en Luuk is bijna klaar met het uit zijn hoofd leren van een lang en moeilijk lied: 'le pouvoir des fleurs'. Hieronder zie je een uivoering door 'les enfoirés'

Le pouvoir des fleurs - les enfoirés
envoyé par slr-depalmas

Deze Enfoirés vormen een gelegenheidsensemble van vele beroemde Franse artiesten die jaarlijks voor het goede doel een concert geven en een CD uitbrengen. Geinspireerd door Coluche worden de opbrengsten gebruikt voor armoedebestrijding in Frankrijk, via de 'restos du coeur' worden maaltijden verstrekt aan daklozen.

Dit lied van Laurent Voulzy uit 1992 had zo uit de 60-er jaren kunnen komen, maar blijft natuurlijk altijd actueel. Wel bijzonder dat 5- en 6 jarigen dit van hun juf uit 't blote hoofd moeten leren en bovendien voor de hele klas voordragen. Nog 'bijzonderder' is dat mijn mannetje dit ook al kan, knap hè? :

Je m'souviens on avait des projets pour la terre
pour les hommes comme la nature
faire tomber les barrières, les murs,
les vieux parapets d'Arthur
fallait voir
imagine notre espoir
on laissait nos cœurs
au pouvoir des fleurs
jasmin, lilas,
c'étaient nos divisions nos soldats
pour changer tout ça

changer le monde
changer les choses avec des bouquets de roses
changer les femmes
changer les hommes
avec des géraniums

je m'souviens, on avait des chansons, des paroles
comme des pétales et des corolles
qu'écoutait en rêvant
la petite fille au tourne-disque folle
le parfum
imagine le parfum
l'Eden, le jardin,
c'était pour demain,
mais demain c'est pareil,
le même désir veille
là tout au fond des cœurs
tout changer en douceur

changer les âmes
changer les cœurs avec des bouquets de fleurs
la guerre au vent
l'amour devant
grâce à des fleurs des champs

ah! sur la terre
il y a des choses à faire
pour les enfants, les gens, les éléphants
ah! tant de choses à faire
moi pour
te donner du cœur
je t'envoie des fleurs

tu verras qu'on aura des foulards, des chemises
et que voici les couleurs vives
et que même si l'amour est parti
ce n'est que partie remise
pour les couleurs, les accords, les parfums
changer le vieux monde
pour faire un jardin
tu verras
tu verras
le pouvoir des fleurs
y a une idée pop dans mon air

Tijd voor tuin.

Het weer is hier inmiddels weer als vanouds, met een kleine aantekening: het wordt 's nachts lekker koud en zelfs een paar graden onder nul. We zijn weer druk aan de gang gegaan met de tuin en de laatste border die nog onder handen genomen moest worden. Zo vroeg in de ochtend is het echter nog wel erg koud, dus zit ik lekker binnen even dit blogje te typen. Buiten is het  kraakhelder en zo in de vroege morgen, verbaas ik me nog iedere keer over het prachtige uitzicht dat we hier hebben. Met wat nevel die in lange slierten tussen de heuvels blijft liggen, de opkomende zon en de strakblauwe hemel, lijkt het steeds opnieuw net niet echt...

We hebben nog 6 mooie olijfboompjes aangeschaft om wat meer privacy te creëren tussen onze terrassen en die van de buren, alleen het graven van de bijbehorende gaten is een enorme klus. De grond zit vol met keien en is bovendien keihard, dus met pikhouweel en schop en veel geduld en kracht, gaan ze er één voor één in. Dat geldt ook voor de grote hoeveelheid bloembollen die we uit Nederland hebben gekregen. Eerst hebben we alle bakken gevuld, maar we hebben er nog zo'n duizend over, die gaan dan maar de borders in. Dat zal in het voorjaar vast heel leuk staan en veel Fransen zullen er van opkijken.

Het is woensdag en dan zijn de kindjes vrij, dus die zitten nu gezellig op de bank een broodje te eten en tv te kijken, Daatje smeert wat broodjes en perst een sinaasappeltje. Het leven is goed.

Zware windstoten

Vertrok ik gisteren uit een zeer winderig Nederland, hier kunnen we er ook wat van. In de hele Var waait een zeer harde Mistral en de wind bereikt in gusts snelheden tot 120 km per uur. We hebben eerlijk gezegd niet zo veel geslapen vannacht, want het giert en loeit en kraakt enorm in en om het huis. Het gaat zo licht worden en ik ben reuze benieuwd of tuinen en daken niet al te veel schade hebben opgelopen.

Mijn terugreis heeft gisteren uiteindelijk voor 5 uur vertraging gezorgd. Na een busreis naar Eindhoven weer helemaal opnieuw inchecken en door security, waarna in het vliegtuig bleek dat we één passagier tekort kwamen. Onduidelijk was of die wel bagage in het ruim had, dus toen kon er nog niet gevlogen worden. De troepen werden wat onrustig na lang wachten op Rotterdam, een lange busrit naar Eindhoven, een hele lange rij voor securitycheck en toen nog een drie kwartier in het vliegtuig wachten op het onderzoek van ontbrekende passagier.  Toen we eindelijk gingen was er ook goed nieuws, want de harde wind stond in de rug en de vlucht naar Nice werd binnen 1 uur 20 afgerond!

In ieder geval is het duidelijk dat de herfst is begonnen en we vragen ons af wat de winter in Aups voor ons in petto heeft.

Wat een week ...

Ik zit inmiddels weer in de vertrekhal van Rotterdam Airport te wachten op mijn vlucht terug naar Nice. Buiten waait het tussen de 35 en 45 knopen, windje 8+ zeg maar. Ik heb deze week echt enorm genoten van het vliegen. Dinsdag was het echt te slecht en waren op Rotterdam de vlucht-begeleidingssystemen uit de lucht, dus toen maar veilig in de simulator, maar de rest van de dagen heerlijk gevlogen op een Cessna, een Piper twin en de prachtige Piper Malibu Jetprop.

Het weer was de hele week slecht en dat kwam juist goed uit, want ik wilde de vaardigheden graag weer even aanscherpen. Daarnaast was het reuze gezellig met de grote kids allereerst, en natuurlijk met vele goede vrienden. 

Nu weer lekker naar huis en geliefden, die ik natuurlijk ook enorm heb gemist. Ik hoop maar dat het slechte weer van nu geen roet in het eten gooit en dat Transavia zo voor komt 'rijden', zojuist kwam het eerste vertragingsbericht al binnen: 30 minuten, we zien wel.

Een kwartier later: Het toestel dat ons zou ophalen wilde niet landen op Rotterdam door de harde crosswind. De kist is uitgeweken naar Eindhoven, waar het iets minder hard waait en nog veel belangrijker de baan beter 'in de wind' ligt. Dus het busje komt zo om ons op te halen en naar Eindhoven de brengen. Het zal wel een latertje worden.....

Een paar daagjes Nederland.

Ik ben een paar daagjes in Nederland en heb Aups achtergelaten in een stralende zon. Ik ben hier om te vliegen en vooral om de twin- en ifr-vaardigheden bij te houden. Ifr wil zeggen vliegen op basis van instrumenten en niet op zicht buiten. M.a.w. vliegen in het donker, in slecht weer etc. Nu, ik wordt op mijn wenken bediend, het is koud, nat, waaiereg met hele lage bewolking en het zicht is slecht.

Zo alleen op m'n hotelkamertje midden in het centrum van Rotterdam, zit ik toch een beetje weemoedig aan het mooi zuiden te denken, waar we afgelopen week nog meerdere malen buiten hebben geluncht. Maar niet zeuren en lekker gaan vliegen.

Ondertussen gaat het in Frankrijk goed met de kinders. Het Frans komt er steeds makkelijker uit en alhoewel ze zelf nog vinden dat het allemaal heel erg moeilijk is, krijgen we van de juffen hele positieve feed-back. Na ons bezoek aan Nederland, hebben we de Franse draad allemaal weer opgepakt en dat ging zonder al te veel strubbelingen.

Zelf zit ik deze week dus in Nederland en ga ik vanavond heerlijk met de grote kids eten en heb ik naast het vliegen nog een hele reeks afspraken, dus hoef ik me niet te vervelen. Eén klein minpuntje moet me wel van 't hart: Avis heeft op Rotterdam Airport geen auto voor me klaargezet, de balie was ook gewoon onbemand, schandalig slechte service! Er was gelukkig wel een heel aardig meisje van Sixt rent a car aanwezig, die wat minder gelukkig nog 1 Fiat Doblo had staan...

Ik rij hier dus rond in een Italiaanse versie van de Renault Berlingo, die er echt als bestelautootje uitziet. Als het nu mooi weer was geweest, had ik nog een hele grote zonnbril op kunnen zetten. Ben benieuwd wat Jacobine van het vervoer vindt vanavond..... 

Website klaar!

Wat een bevalling! Ik heb de laatste weken heel veel tijd gestopt in de  site van Var-iable. Dat heeft zo lang geduurd, omdat ik natuurlijk geen professionele ontwikkelaar ben en er best wel een paar uitdagingen in zaten. Zo willen we graag Franse, Duitse, Engelse en Nederlandse klanten. Een 4-talige website dus, maar aangezien we ook willen bemiddelen bij verhuur en ik niet voor ieder huis lange lappen tekst wil vertalen, moest er visueel veel worden gedaan. Veel iconen ontwikkelen, goed nadenken over de formats etc. Je blijft bezig en op een goed moment, nu dus, heb ik maar besloten te publiceren, want je bent nooit klaar.

http://www.var-iable.fr

Nu begint het proces van feed-back verwerken, optimaliseren (de site is veel te groot en te zwaar, dus langzaam) en de foutjes eruit halen, want die zitten er ongetwijfeld in. Daarom aan een ieder die zin heeft te kijken en iets vindt... ik hoor echt heel graag wat je er van vindt, wat er anders/beter kan, de fouten in de tekst enz. Ik ben uiteraard begonnen de teksten in het Nederlands te maken, die heb ik zelf in het Frans en Engels vertaald en aan de Duitse versie wordt, naar ik hoop, nu gewerkt door iemand die dat veel beter kan dan ik. Voor het Engels heb ik ook nog de hulp ingeroepen van mijn lieve schoonzuster en ook die versie wacht dus nog op behoorlijk wat verbeteringen. De Franse teksten heb ik nagekeken met Alissa, de dochter van onze buren, die hier inmiddels al 5 jaar woont en op school prachtige cijfers voor haar talen scoort. Gelukkig haalde ze er niet al te veel uit...

Wanneer ik iets meer tevreden ben dan nu, zal ik ook de marketing en zoekmachines inschakelen en kunnen we foldertjes laten maken en de echte commerciële activiteiten opstarten. Van wat aardige buren mogen we hun huis al in de verhuursectie van de site laten zien om al vast wat content te hebben, later zal het zich vast en zeker uitbreiden met meer huur en wellicht ook verkoop.

Ondertussen leggen we nuttige contacten en hopen we binnenkort de eerste klanten 'op te mogen tekenen'.

Van de week blog ik nogmaals, dan meer over gezin en wonen...

Natuurgeweld!

Het heeft hier gisteravond en vannacht enorm geregend, maar liefst 121 mm, met heel veel donder en bliksem, de bijbehorende windstoten en regelmatig stroomuitval en in onze slaapkamer af en toe zelfs een soort mini-bliksemtjes, best eng en ik weet nog steeds niet wat dat nu is geweest. Er zijn aardig wat stoppen doorgeslagen, maar bij inschakeling doet alles het weer. Misschien hebben we wel vlakbij of in het huis een inslag gehad, zo klonk het wel in ieder geval.

Vanochtend natuurlijk snel een controle-rondje om de schade op te nemen en gelukkig valt het erg mee in en om het huis veel rommel, maar geen ernstige zaken. 'Onze' weg daarentegen is behoorlijk beschadigd en aan beide kanten is de weg afgesloten door diepe en brede gaten in het toch al zo rommelige asfalt. Even wachten dus op de heren van de publieke werken, want voorlopig kunnen we alleen wandelend het dorp bereiken.

Wel grappig dat je het diepe zuiden van Frankrijk altijd maar met mooi weer associeert, gisteren en vandaag een heel ander beeld en de verwachting voor vanavond en morgen zijn nog niet al te best. Vrijdag gelukkig weer 20 graden en een zonnetje in de lokale voorspelling.

Nederland ...

Meer dan 3000 kilometer in nog geen 5 dagen, een hele trip. Je moet er natuurlijk wel wat voor over hebben, maar dan kan je ook heel wat bezoekjes afleggen. Zo hebben we ouders, grootouders, broers, zussen, schoonzussen en goede vrienden bezocht. Natuurlijk weer in een veel te krap programma, zodat we nergens konden blijven plakken, en volgens een heel strak schema. Het leek wel verkiezingscampagne in Amerika...

En dan te bedenken dat we nog veel te weinig tijd hadden om echt iedereen die we graag hadden willen zien, ook daadwerkelijk te bezoeken. Het paste gewoon niet allemaal in het schema. Nu ja, dat moet dan maar een volgende keer. 

Ik had eerlijk gezegd wel mijn bedenkingen voor dit tripje. Bang wellicht voor reacties van Daatje en de kids en natuurlijk mijzelve, maar het viel me reuze mee. Geen extreme gevoelens van heimwee of andere triestigheid, maar overal een zeer warme en hartelijke ontvangst en nu ook weer blij lekker thuis te zijn. Hier is overigens de herfst ook begonnen, wind en regen en een stuk koeler, dus een gezellig houtvuurtje, glaasje wijn, lekker toastje, leuk filmpje en het laptopje voor dit blogje. Niks mis mee, weer lekker thuis.