Wijn en olie ...

Gisteren ben ik met Machiel naar Brignoles gereden omdat de verf op was. Deze verf, het gaat om witte buitenbeits, zijn we op honderden planken aan het smeren, van het bouwpakket dat ons nieuwe 'schuurtje' moet worden. Een soort houthok/afdak met ingebouwde  kast voor tuingereedschap, die aan de zijkant tegen het huis aan komt te staan.

Het kwam wel heel goed uit dat de verf op was, want op weg terug zijn we 'even' langs de oude baas van Machiel in Carcès gereden: le Hameau des Vignerons de Carcès. Deze eeuwenoude wijn coöperatie in het mooie dorpje Carcès, zo'n 30 minuten rijden hiervandaan verzorgt voor de boeren van 720 hectare wijngebied het persen, rijpen, vinificeren, bottelen en verkopen van zo'n slordige 5 miljoen flessen op jaarbasis. 

Natuurlijk hebben we in de aanpalende prachtige winkel goed ingeslagen, maar Machiel heeft me daarna de caves laten zien waarin hij vlak na aankomst in Frankrijk een aantal maanden heeft geploeterd. Een machtig gezicht, grote persen, silo's, caves goed voor tientallen duizenden liters druivensap en een klein keukentje, ingericht als 'labo' voor de 'neus'.  Een echte wijn expert met goed ontwikkeld smaak- en reukorgaan en zo'n beetje de bepaler van het eindresultaat. Zijn neus wordt overigens ieder dag naarmate het uur vordert een stukje roder, wat een baan!

Een soort rijdende flessenfabriek was net aan het bottelen: dikke slang uit één van de caves naar de truck, pallets met lege flessen aan de andere kant en de wijn kwam gebotteld, geëtiketteerd en in doosjes van zes aan de achterkant uit de vrachtwagen rollen. Deze flessen zijn voor de eigen verkoop, veel van de wijn gaat voor een paar dubbeltjes per liter in tank-trucks naar bv de grote supers die het zelf laten bottelen. Let wel: we hebben het hier wel voor een steeds groter deel over echte AOC's. Appelation d'Origine contrôlée, mooie kwaliteitswijnen, die zoals in de hele Provence voor zo'n 90% uit rosé bestaan. Gelukkig wordt er ook zo'n 500.000 liter rood gemaakt en ergens in een hoekje van de coop lagen zelfs een twintigtal eikenhouten vaatjes, door Machiel de 'liefdesvaatjes' genoemd, hierin wordt het beste rood nog een tweetal jaren gelagerd, om het nog wat 'eik' mee te geven. Het spreekt voor zich dat we deze wijn uitgebreid hebben geproefd en we hebben maar wat doosjes achterin gegooid: heerlijk!

Sinds de coop een echte 'neus' in dienst heeft genomen, wordt er ook een primeur gemaakt: een hele jonge, beperkt houdbare, rode wijn die net als in de Beaujolais bijzonder fruitig smaakt en drinkt als limonade. Wel met een eigen karakter en we preferen hem boven zijn beroemde naamgenoot. Wel oppassen, want er zit gewoon 13% alcohol in. Mijn Daatje is er gek op en ze zal bij thuiskomst niet teleurgesteld zijn. Gelukkig is dat vanmiddag alweer.

We werden overigens zeer hartelijk ontvangen en mochten overal en op eigen houtje rondkijken. Ongelofelijk eigenlijk, want al die machines, overal dikke slangen, openstaande hele diepe caves, hoge trappen en zeer glibberige vloeren zijn toch niet zonder gevaar. Machiel moet wel een hele goede indruk hebben achtergelaten. 

Deze coop verzorgt ook het persen van de olijven uit de streek. In een op waterkracht aangedreven oliemolen en echt eeuwenoud, wordt nog steeds met één molen en twee persen alleen maar in een paar weken in december de jaaropbrengst olijven verwerkt. Ook hier mochten we even kijken. Het leek wel of we zo de geschiedenis instapten en wat een mazzel dat ze net nu aan het werk waren. Het mooiste is nog wel dat het geen toeristische trekpleister is, of folklore, maar gewoon het maken van een heerlijke olie op de ouderwetse manier.

Op zo'n middag besef ik me wederom hoe bevoorrecht we zijn in dit prachtige land te mogen wonen, zo ver weg van stress en kredietcrises, en zo dicht bij mens en natuur.