Alle begin is moeilijk ...

Het moet gezegd: alle begin is moeilijk. Normaal tref je in mijn blogjes alleen wat luchtige en vrolijke alledaagse beslommeringen, maar nu moet het me toch echt van het hart: de kids kwamen vandaag, zowel aan het eind van de ochtend, als het einde van de middag niet vrolijk en zelfs met tranen uit het schooltje lopen.

Dat doet mijn vader-hart geen goed. Daatje en ik hebben het deze dagen over weinig anders, zeker nu Conny, die nog vaak als een zeer verstandig raadgever fungeerde, weer is vertrokken.

Luuk heeft volgens zijn juf vandaag vaak gehuild en wilde steeds naar de WC en Maartje kwam huilend naar buiten, omdat ze haar kettinkje was verloren. Ik stond op dat moment te praten met de respectievelijke juffen en de nieuwe directeur, die overigens wel goed nieuws hadden: ze hebben besproken hoe deze prachtige kinderen het Frans bij te brengen en gebeld met het regionale 'steunpunt'.

Wat blijkt? Voor kindjes die op de lagere school komen en die nog geen Frans spreken wordt centraal ondersteuning geregeld. Dat wisten ze op de school van Aups nog niet, omdat dit de eerste keer voor ze is. Een telefoontje van de directeur leverde heel wat op. Aanstaande vrijdag worden we op school verwacht om nader kennis te maken met de onderwijzers en de nieuwe 'ondersteuners', die speciaal voor dit doel in het leven zijn geroepen. Het programma van Maartje en Luuk zal worden aangepast en specifieke bijles wordt geregeld.

De wat vrolijker noot in dit blogje is dat ze (juffen en directeur) mij niet één keer de indruk hebben gegeven te zijn opgezadeld met dit probleem, maar dat de 2 juffen en de directeur samen naar de beste oplossing aan het zoeken zijn geslagen. De tweede vrolijke noot is dat de kindjes nu heerlijk 2 dagen vrij zijn en pas maandag weer naar school moeten. Wij zijn ondertussen maar zo lief mogelijk ...