zaterdag 30 augustus 2008

Er is er één jarig, hoera!

Vandaag is mijn allerliefste xx lentes jong geworden. Conny was al vroeg op en naar de bakker gelopen en onze kleintjes hielden het tot na achten uit, dus zowaar enig uitslapen. Dat was wel nodig, want we hebben gisteren Luuk z'n geslaagde afzwemmen nog gevierd met een feestelijke BBQ gezamenlijk met de familie Majoor (van Machiel en Monique, beheerders hier op ons lotissement en Monique was de super-zwemjuf van Luuk), zodat ik weer voor 10 man worstjes etc stond te bakken. Echt een favoriete bezigheid, waarbij natuurlijk ook de drank rijkelijk vloeide en voor dat je het wist, rolde ik een beetje wankel m'n bedje weer in.

Het weer is ook nog steeds fantastisch. dagen tot over de 30 graden, een beetje een windje en 's avonds lekker afkoelen tot net onder de 20. Vanavond gaan we heerlijk uit eten, iets dat we in Nederland eigenlijk met veel grotere regelmaat deden, maar hier toch meer bewaren voor wat speciale momenten, zoals vandaag, zodat uit eten weer wat meer bijzonder wordt.

We gaan naar Chez Martine, waar één meisje de bediening doet voor een forse hoeveelheid tafeltjes zonder dat je ooit lang zit te wachten en haar moeder (Martine) en haar zus de keuken doen. Ze hebben een klassieke franse kaart, waarvan Luuk zeker zijn favoriet gaat bestellen; slakken, maar daarnaast maakt ze de lekkerste lasagne die wij ooit geproefd hebben, dus ook die staat hoog op de verlanglijst. ik sneuvel vast , zoals vaak voor de foie gras, morgen maar een kilometertje of wat erbij trappen.

De verjaarscadeautjes voor m'n Daatje werden bijzonder gewaardeerd, maar het grootste cadeau moet nog komen. Mij is met de hand op het franse hart beloofd dat ie op tijd zou zijn. Gemaakt in Brazilië , met de boot naar Cherbourg en vervolgens achter op een grote oplegger over de weg naar Draguignan ....  Maar helaas, dit cadeau is nog ergens onderweg in Frankrijk, maar ik zal u berichten zodra we hem/haar in ontvangst hebben genomen.

Ondertussen schieten de dagen voorbij en voelen we ons prima. Soms denk ik wel eens: wanneer komt de twijfel en de heimwee, het kan toch niet zo gemakkelijk gaan. Misschien dat de komende periode met school en veel meer stilte dat nog zal veranderen. We zien het wel ...





Geen opmerkingen: