Gisteravond heb ik afscheid genomen van het bestuur van de Vliegclub Rotterdam. Een afscheid met veel gemengde gevoelens. Enerzijds is het prima dat er weer nieuwe mensen met frisse moed en verse ideeën in het bestuur komen, anderzijds heb ik met enorm veel plezier de afgelopen jaren geholpen bij het besturen van deze club en zal ik het gewoon erg missen.Een club met inmiddels een vloot van 20 vliegtuigen, meer dan 800 leden en een zeer actief verenigingsleven. Een club met individualisten, van sterke mensen met sterke meningen, geen makkelijke club om te besturen, maar wel machtig interessant en voor mij persoonlijk een enorm rijke ervaring. Te meer daar er meerdere hechte vriendschappen zijn ontstaan en ik zeker weet dat deze bestand zullen zijn tegen de afstand die binnenkort ontstaat. Vliegers zijn immers gewend aan het overbruggen van afstand.
De algemene ledenvergadering van gisteravond sluit voor mij dus een boeiend tijdperk af. Gelukkig blijf ik gewoon lid en zal ik proberen nog regelmatig op de club zijn. Ook mijn eigen vliegtuig gaat over naar de clubvloot en zal dus haar plek bij de club behouden, zodat ik van de PH-VKA kan blijven genieten.
Met een weemoedig gevoel, maar natuurlijk ook tevreden reed ik vannacht na het uitgebreide napraten naar huis. Toch iets van een afscheid en dat is niet altijd even makkelijk.
Snik...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten